نورنیوز-گروه بین‌الملل: پهپادهای نظامی امروزه به یکی از ارکان اصلی قدرت دفاعی و رقابت تسلیحاتی در جهان تبدیل شده‌اند. این تجهیزات پیشرفته، علاوه بر انجام مأموریت‌های شناسایی و نظارت، در عملیات‌های رزمی، هدف‌گیری دقیق و پشتیبانی از نیروهای نظامی نیز کاربرد فراوان دارند. آمارهای منتشرشده برای سال‌های ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۵ نشان می‌دهد که ظرفیت تأمین این نوع تجهیزات به طور چشمگیری در دو کشور آمریکا و ایران متمرکز شده است.
در این بازه زمانی، آمریکا با ۷۵۹۳ فروند پهپاد در جایگاه نخست قرار دارد و ایران با ۶۸۰۰ فروند، رتبه دوم را به خود اختصاص داده است. نکته قابل توجه، فاصله چشمگیر این دو کشور با سایر بازیگران جهانی است؛ به گونه‌ای که مجموع تعداد پهپادهای ثبت‌شده برای آمریکا و ایران، بخش عمده‌ای از کل پهپادهای موجود را شامل می‌شود.
پس از آمریکا و ایران، آلمان با ۱۰۰۰ فروند و لهستان با ۶۹۰ فروند در رده‌های بعدی قرار دارند. ترکیه با ۳۸۱ فروند، بریتانیا با ۲۵۰ فروند و اسرائیل با ۲۰۵ فروند نیز در این فهرست دیده می‌شوند. کشورهای دیگری مانند چین و جمهوری چک هر کدام با ۳۲ فروند، بلاروس با ۲۰ فروند، پرتغال با ۷ فروند، اتریش با ۵ فروند، ایتالیا با ۳ فروند و سوئد با ۲ فروند نیز در این آمار ذکر شده‌اند.
این ارقام، تصویری کلی از توزیع پهپادهای تأمین‌شده در دوره مورد بررسی ارائه می‌دهند. با این حال، برای ارزیابی دقیق قدرت نظامی کشورها، باید شاخص‌های دیگری نظیر سطح فناوری، برد عملیاتی، دقت، قابلیت اطمینان، ظرفیت تولید، ساختار فرماندهی و کنترل، و توانایی مقابله با سامانه‌های پدافندی نیز مد نظر قرار گیرند.
میدان نبرد؛ محک واقعی توان پهپادی
اهمیت پهپادها در درگیری‌های اخیر، به ویژه در جنگ دوازده‌روزه خرداد ۱۴۰۴ و جنگ رمضان که از ۹ اسفند ۱۴۰۴ آغاز شد، بیش از پیش آشکار گردید. حملات پهپادی و موشکی ایران به اهداف نظامی و استراتژیک رژیم صهیونیستی و همچنین اهداف مرتبط با آمریکا در منطقه، ابعاد جدیدی از نقش این تجهیزات را در معادلات متن آهنگ امنیتی منطقه نمایان ساخت.
در جنگ دوازده‌روزه، حملات ایران، سامانه‌های دفاع هوایی اسرائیل را با چالش رهگیری موج‌های پیاپی پرتابه‌ها مواجه کرد. در جنگ رمضان نیز گسترش حملات به اهداف مرتبط با آمریکا و زیرساخت‌های حساس در منطقه خلیج فارس، نگرانی‌ها را در مورد امنیت پایگاه‌های نظامی، تأسیسات حیاتی و مسیرهای استراتژیک افزایش داد. این تحولات نشان داد که پهپادها، به خصوص زمانی که در کنار موشک‌ها و سایر ابزارهای عملیاتی به کار گرفته می‌شوند، می‌توانند هزینه‌های دفاع و حفاظت از اهداف حساس را به طور قابل توجهی بالا ببرند.
برای ایران، توسعه توان پهپادی بخشی از استراتژی پاسخگویی نظامی در برابر رقبایی است که از برتری هوایی و تسلیحات گسترده برخوردارند. در مقابل، آمریکا و متحدانش برای مقابله با حملات پهپادی نیازمند تقویت سامانه‌های رهگیری، حفاظت از پایگاه‌ها و افزایش آمادگی دفاعی خود هستند. بنابراین، تأثیرگذاری پهپادها تنها به تعداد آنها محدود نمی‌شود، بلکه به نحوه استفاده، هماهنگی عملیاتی و توانایی عبور از لایه‌های دفاعی نیز بستگی دارد.
در مجموع، آمارهای مربوط به تأمین پهپادهای نظامی در سال‌های ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۵، جایگاه برجسته آمریکا و ایران را در این حوزه نشان می‌دهد. تجربیات جنگ‌های اخیر نیز اهمیت این تجهیزات را در تغییر محاسبات نظامی و افزایش فشار بر سامانه‌های دفاعی برجسته کرده است؛ هرچند ارزیابی نهایی توان رزمی کشورها مستلزم بررسی مجموعه‌ای از شاخص‌های فنی و عملیاتی است.